1 · Klinik öykü: katı mı, sıvı mı, ne kadar süredir?
Disfajinin katı ve sıvılarda birlikte olması motilite bozukluğu olasılığını artırabilir; yalnız katıda başlayan ve hızla ilerleyen disfaji mekanik tıkanıklık açısından dikkat gerektirir. Gece regürjitasyonu, kilo kaybı, göğüs ağrısı ve semptom süresi ayrıca kaydedilir.
2 · Gastroskopi: mekanik nedeni dışlama
Akalazya şüphesinde üst endoskopi, malignite, darlık, EoE veya başka yapısal nedenleri değerlendirmek için önemlidir. Genişlemiş özofagus, sıvı/gıda retansiyonu ve sıkı EGJ akalazyayı destekleyebilir ancak tek başına kesin tanı değildir.
3 · Yüksek çözünürlüklü manometri: tanının merkezinde
HRM, LES gevşemesini ve yemek borusu gövdesindeki kasılma paternini ölçer. Chicago Classification v4.0, akalazyayı Tip I, Tip II ve Tip III olarak sınıflandırır. IRP eşikleri kullanılan manometri sistemine ve pozisyona göre yorumlanmalıdır; tek bir sayıya bakılarak tanı konmaz.
4 · Zamanlı baryumlu özofagografi (TBE)
Belirli zaman noktalarında özofagusta kalan baryum sütununu değerlendirerek boşalma hakkında objektif bilgi sağlar. Belirsiz manometri sonuçlarında ve tedavi sonrası semptomların nedenini araştırmada yararlı olabilir.
5 · FLIP / EndoFLIP: seçilmiş hastada tamamlayıcı veri
FLIP, özofagogastrik bileşkenin distensibilitesini ve lümen çapını değerlendirebilir. Özellikle HRM bulgularının sınırda veya uyumsuz olduğu durumlarda TBE ile birlikte destekleyici test olarak kullanılabilir.
6 · Psödoakalazya şüphesinde ileri değerlendirme
Endoskopide geçiş zorluğu, hızlı kilo kaybı veya klinik şüphe varsa CT, EUS veya tekrar endoskopi gibi ek incelemeler gerekebilir. Amaç akalazya etiketini koymadan önce malignite veya infiltratif nedenleri atlamamaktır.